HIMAVANTI

Forum Rozwoju Duchowego: Ezoteryka, Joga, Tantra, Magia, Kundalini, Uzdrawianie, Bóg i Bogini, Mistyka, Intuicja, Jarstwo, Oświecenie, HIMAVANTI OM

Ogłoszenie


1. Listy dla Śri Guru, prośby o błogosławieństwa i uzdrowienie, relacje z działalności: Śri Mohandźi R.Z.Matuszewski., P.O. Box 247, 44-100 Gliwice 1, PL,
2. Grupy Medytacyjne: Laya Yoga & Tantra, Nauka o Czakramach - Uzdrawianie - Wielka Brytania: tel. +44 786 225 9946 (Andrew, jęz. angielski i polski)
3. Uzdrawianie, Egzorcyzmy; Ośrodek Bogini - Studzianki k/Łodzi - Mirosława Tomaszewska tel. 44-615 4984 lub +48 602-397 477 e-mail: kontakt@zlotamira.com
4. Problem z założeniem konta lub logowaniem - napisz do webmastera Portalu Himavanti: bractwo.himawanti@gmail.com

#1 2008-09-23 20:31:59

METATRON

BUDZICIEL

Zarejestrowany: 2008-09-23
Posty: 116
Punktów :   

Droga każdego człowieka.

Droga każdego człowieka

Rabbi Ber z Radoszyc poprosił raz swego nauczyciela, Jasnowidza z Lublina: ,,Wskaż mi drogę służenia Bogu”. Cadyk odparł: ,,Nie można powiedzieć człowiekowi, jaką drogę powinien obrać. Bo jedna droga służenia Bogu wiedzie poprzez studia, druga poprzez modlitwę, inna przez posty, a jeszcze inna przez jedzenie. Każdy winien uważnie zbadać, ku jakiej drodze skłania się jego serce, a następnie poświęcić się jej ze wszystkich sił’’.
Powyższa opowieść poucza nas przede wszystkim o tym, jaki ma być nasz stosunek do prawdziwej służby Bogu, którą przed nami pełnili inni. Mamy podziwiać i uczyć się z niej, lecz nie powinniśmy jej dokładnie naśladować. Wielkie i święte czyny innych służą nam za przykład, jako że pokazują w konkretny sposób, czym jest wielkość i świętość, lecz nie są wzorami, które można kopiować. Choćby nasze osiągnięcia były bardzo nieznaczne  w  porównaniu z dokonaniami naszych przodków, ich prawdziwa wartość tkwi w tym, że realizujemy je na swój sposób i własnym wysiłkiem.
Pewien chasyd spytał raz Magida (Kaznodzieję) ze Złoczowa: ,,Mówi się nam, że każdy Izraelita ma obowiązek pytać: >> Kiedy moje prace staną się podobne do prac moich ojców –
Abrahama, Izaaka i Jakuba?<< Jak to rozumieć? Jak możemy w ogóle ośmielać się myśleć, że zdołalibyśmy dokonać tego, co nasi ojcowie?”
Rabbi wyjaśnił: ,,Podobnie jak nasi ojcowie ustanawiali nowe sposoby służenia i każdy z nich znajdował inny rodzaj służby, zgodny z jego charakterem: ten służenia miłością, ów surową sprawiedliwością, jeszcze inny pięknem – tak i każdy z nas na swój własny sposób powinien wprowadzać coś nowego nauki i służby bożej i czynić to, co jeszcze nie zostało zrobione”.
Każda przychodząca na świat osoba przynosi ze sobą coś nowego, co nigdy przedtem nie istniało, coś oryginalnego i niepowtarzalnego. Każdy, kto należy do Izraela, ma obowiązek wiedzieć i brać pod uwagę to, że jest niepowtarzalny w świecie ze swym szczególnym charakterem i że nikogo takiego przed nim na świecie nie było, bo gdyby ktoś podobny wcześniej istniał, świat by go już nie potrzebował. Każdy człowiek jest nowym zjawiskiem w świecie i został powołany, by wypełnić swą jednorazowość na ziemi.
Zaprawdę z tego właśnie powodu opóźnia się przyjście Mesjasza”.
Najważniejszym celem każdego człowieka jest urzeczywistnienie jego unikalnych możliwości, tych  których nigdy przedtem nie było i nigdy potem nie będzie, nie zaś potarzanie czegoś, co ktoś inny, choćby nawet największy, kiedyś już zrobił.
  Mądry rabbi Bunam, gdy był już stary i utracił wzrok, rzekł pewnego razu:,, Nie chciałbym zamienić się miejscami z naszym ojcem Abrahamem! Cóż by Bogu z tego przyszło, gdyby Abraham stał się ślepy jak Bunam a ślepy Bunam jak Abraham?’’.
Tę samą myśl wyraził jeszcze dosadniej rabbi Zusja, który tuż przed śmiercią rzekł :,,W przyszłym świecie  nie będą mnie pytać:>> Czemu nie byłeś Mojżeszem?<<
Zapytają: >> Czemu nie byłeś Zsują?<<”
  Mamy zatem do czynienia z koncepcją opartą na założeniu, że ludzie są zasadniczo do siebie niepodobni, i która nie próbuje ich ujednolicić. Wszyscy ludzie mogą dotrzeć do Boga, ale każdy ma inną drogę. Wielka szansa rodzaju ludzkiego leży w tej właśnie  n i e i d e n t y c z n o ś c i. osób, w zróżnicowani ich cech i skłonności. To, że Bóg jest wszechogarniający, przejawia się w nieskończonej ilości dróg, jakie do niego prowadzą, z których każda otwarta jest dla jakiegoś człowieka.
Kiedy kilku uczniów pewnego zmarłego cadyka przybyło do Jasnowidza z Lublina i dziwiło się, że jego obyczaje są tak odmienne od nawyków ich nieżyjącego mistrza, ten zawołał:
           Cóż to byłby za Bóg, gdyby można mu było służyć tylko w jeden sposób!”
Dzięki temu, że każdy człowiek ze swojego miejsca i w sposób określony przez jego własną naturę zdolny jest dotrzeć do Boga, cała ludzkość jako taka może do Niego dotrzeć poprzez mnogie wysiłki na wszystkich tych różnych drogach.
   Bóg nie mówi: ,,Ta droga prowadzi do mnie, a tamta nie”, lecz: ,,Cokolwiek czynisz, może być drogą do mnie, pod warunkiem że postępujesz w taki sposób, że to wiedzie do mnie”.
Jednakże rzeczy, których może i powinna dokonać konkretna osoba, mogą być objawione jedynie jej samej. Dlatego, jak już mówiłem, badanie osiągnięć kogoś innego po to, by mu dorównać, nie miałoby najmniejszego sensu, gdyż człowiek zgubiłby po drodze to właśnie, do czego on i tyko on został powołany. Bal Szem*  powiedział: Każdy człowiek powinien postępować zgodnie ze swoim >>szczeblem<<. Jeżeli czyni inaczej, jeśli zajmuje >>szczebel<< bliźniego i porzuca własny, nie posiądzie ani jednego ani drugiego”.
Zatem droga, po której człowiek może dojść do Boga, jest mu objawiona jedynie poprzez poznanie samego siebie, poznanie swoich najważniejszych cech i skłonności. ,,Każdy nosi w sobie coś drogocenne, czego nie  ma nikt  inny”. Jednak owo drogocenne ,, coś” w człowieku zostaje mu objawione dopiero wtedy, gdy prawidłowo rozpozna swoje najsilniejsze uczucie, swoje najgłębsze pragnienie, to, co w nim samym porusza jego najgłębszą istotę.
W wielu wypadkach człowiek zna to najsilniejsze uczucie jedynie w postaci jakiejś namiętności, „złego popędu”, który czyha, by go zwieść na manowce. Naturalną rzeczy koleją to najsilniejsze pragnienie, które człowiek próbuje zaspokoić, ochoczo zwraca się ku wszystkiemu, co tylko pojawia się na jego drodze.
Dlatego również siła tego uczucia czy impuls, musi być od tego, co przypadkowe, do tego, co zasadnicze, od tego, co ,, względne, do tego, co absolutne.
Wówczas człowiek odnajduje drogę. Pewien Cadyk powiedział kiedyś: ,,Pod koniec Księgi Elkezjastesa czytamy: >> Koniec mowy. Wszystkiego tego wysłuchawszy: Boga się bój <<.
Za jakąkolwiek rzeczą podążać będziesz aż do końca, usłyszysz tam, u kresu, to jedno:>>Boga się bój!<< I to jedno jest wszystkim. Nie ma na świecie rzeczy, która nie pokazuje drogi do bojaźni bożej i do służenia Bogu. Wszystko jest przykazaniem”. Jednak w żadnym razie nie powinniśmy przebywając na ziemi, przyszło nam żyć, odwracać się od rzeczy i istnień, które spotykamy w drodze i które pociągają nasze serca. Mamy za zadanie, właśnie poprzez uświęcenie naszego związku z nim, zapoznać się ze wszystkim, co przejawia się w nich jako piękno, przyjemność, radość. Chasydyzm uczy, że radowanie się w świecie, jeżeli radujemy się całą naszą istotą, prowadzi do radowania się e Bogu.
      Jedno, co w opowieści o Jasnowidzu zdaje się temu przeczyć, to fakt, że wśród przykładów ,,dróg” znajdujemy nie tylko jedzenie, lecz również post. Lecz gdy rozważymy to w całym kontekście nauki chasydów, zrozumiemy, że choć oderwanie się od natury, porzucenie naturalnego trybu życia, może w wypadku niektórych ludzi być koniecznym punktem startu w ich drodze lub niezbędnym aktem odizolowania się w szczególnie ważnym momencie egzystencji, to jednak nigdy nie obejmuje całej drogi. Niektórzy ludzie muszą zacząć od postu poprzez ascezę mogą  wyrwać się z niewoli świata, dokładnie przeszukać własne serce i osiągnąć ostateczną komunie z Absolutem.
Lecz asceza nigdy nie powinna zawładnąć życiem człowieka. Człowiek może oderwać się od natury jedynie po to, by do niej wrócić i w uświęconym z nią kontakcie odnaleźć swą drogę do Boga.
Biblijny fragment mówiący o spotkaniu Abrahama z trzema aniołami:,, I stał nad nimi pod drzewem, a oni jedli” Rabbi Szuja objaśnił w następujący sposób: człowiek stoi ponad aniołami, gdyż wie coś, co jest im nie znane: że jedzenia może być uświęcone przez intencje jedzącego.
Poprzez Abrahama nienawykli do jedzenia aniołowie uczestniczyli w intencji, poprzez którą patriarcha poświęcił jedzenie Bogu.
Każda naturalna czynność, jeśli jest uświęcana, prowadzi do Boga; natura zaś potrzebuje Boga; natura zaś potrzebuję człowieka do tego, czego nie zdołałby dokonać żaden anioł – mianowicie do uświęcenia.

*Tj. Pan Imienia (Bożego); tak nazywano założyciela chasydyzmu, Rabbiego Izraela Ben Eliezera ( 1700 – 1760  )

Offline

 

#2 2019-02-04 18:23:08

 Dewalaja

BUDZICIEL

Skąd: Polska
Zarejestrowany: 2007-08-29
Posty: 116
Punktów :   

Re: Droga każdego człowieka.

O wielkim Imieniu Boga JHWH można poczytać jeden z najciekawszych artykułów  polskim internecie:

https://lalitamohan-himawanti.blogspot. … -boga.html

Ogólnie w liczbie pojedynczej mówimy El albo Eloah - stare bardzo akkadyjskie i aramejskie imię Boga, z którego wyrosło Elohim i Allah.

Mistyka kabalistyczna jest bardzo ciekawa, szczególnie dla zajmujących się mistyką chrześcijańską oraz gnozą.

Ostatnio edytowany przez Dewalaja (2019-02-04 18:23:56)


DEWALAJA - DEVALAYAM
NIEBIOSA - WIEŚCI Z NIEBIOS

Offline

 

#3 2019-02-17 08:44:30

METATRON

BUDZICIEL

Zarejestrowany: 2008-09-23
Posty: 116
Punktów :   

Re: Droga każdego człowieka.

El, Eloah, Allah to jedno imię oparte na trzech literach, na semickim rdzeniu trzech liter A-L-H. Elohim to liczba podwójna oznaczająca parę, a współcześnie liczba mnoga, co jest trochę mylące. Kabaliści wiedzą, że Elohim, to Jahwah i Szekinah. Hebrajski Eloah to oczywiście arabski Allah, co jest oczywiste dla każego kto czyta w obydwu językach, w hebrajskim i arabskim, czy także w aramejskim, gdzie wymowa czasem jest bliższa Elah, a czasem Allaha. Nie jest to żadna tajemnica, że dawni akkadyjczycy i aramejczycy, semici, hebrajczycy i arabowie oraz chrześcijanie wyznają jednego i tego samego Boga Jedynego, Boga Bogów, Najwyższego (El Eljon, Allah al-Aliy).

Ostatnio edytowany przez METATRON (2019-02-17 08:45:00)

Offline

 

#4 2019-03-13 23:43:03

 Lalita Devi

BUDZICIEL

Skąd: Europa
Zarejestrowany: 2012-02-16
Posty: 111
Punktów :   
WWW

Re: Droga każdego człowieka.

Tradycje Wschodu, od Egiptu, poprzez Arabię, Izrael, Persję aż po Indie i Chiny przenikają się i uzupełniają. Wschód to kultura aramejska z jednej strony, a kultura wedyjska z drugiej strony. Obie się przenikają, a człowiek jak mawia Śri Guru Mohandźi, musi na początku duchowej drogi wtajemniczenia zrozumieć jedność głównych ideałów religijnych. To co jest wspólne w religiach, co do treści i co do zasady, jest zwykle podstawą dobrej duchowej drogi przebudzenia, ku niebiosom i Bogu.

Ostatnio edytowany przez Lalita Devi (2019-03-13 23:43:22)


Lalita Devi - Bogini Harmonii i Piękna oraz Ezoteryki

Offline

 

#5 2019-08-06 22:10:37

METATRON

BUDZICIEL

Zarejestrowany: 2008-09-23
Posty: 116
Punktów :   

Re: Droga każdego człowieka.

Stara kultura aramejska to wielka mistyka i magia Bliskiego Wschodu oraz Persji (Iranu). Nie ma większego bogactwa duchowego niźli dawna aramejska Kabała. Aram to spokój i cisza, miejsce spokoju duszy, prawdziwy Raj. Zawsze dziwią ludzie, którzy nie rozumieją, że Eloah, El, Allah, Ahura Mazda - to jeden i ten sam BÓG. Z imienia znany jako JHWH (YHVH), a w tradycji wedyjskiej Yahvah czyli Brahman i wyłaniająca się z Odwiecznego Absolutu postac Śiwa, Mahadeva...

Offline

 

Om Om Om! Om Namah Śivaya! Mahadevaya! Mahakalaya! Om Namah Himavantyai Namah! MahaTripuraSundaryai! Om Śri Gurave Namah! Om Śri Lalitamohane Namah! Om Om Om!


pun.pl - załóż darmowe forum dyskusyjne PunBB

Firefox New

Stopka forum

RSS
Powered by PunBB 1.2.23
© Copyright 2002–2008 PunBB
Polityka cookies - Wersja Lo-Fi


Darmowe Forum | Ciekawe Fora | Darmowe Fora
zarządzanie stronami www